HomeProjectenKIS-project

KIS-project

KIS-projectContacten tussen ouderen en jongeren zijn in onze huidige samenleving niet meer vanzelfsprekend. Dit wordt onder meer duidelijk uit een Europees onderzoek (Walker) waarin werd vastgesteld dat ruim 59% van de ouderen in België weinig of geen contact heeft met jongeren, met inbegrip van hun eigen kleinkinderen. Dit gegeven is te betreuren, aangezien uit diverse onderzoeken is gebleken dat contacten tussen generaties voor beide leeftijdsgroepen zinvol, belonend en leerzaam kunnen zijn.

De wederzijdse beeldvorming tussen jong en oud is maar al te vaak het resultaat van vooroordelen, vage geruchten en de angst voor het onbekende. Bovendien wordt het beeld dat oud en jong van elkaar hebben maar zelden genuanceerd in directe contacten. Het resultaat is dat de leeftijdsgroepen naast elkaar leven. Contact tussen de generaties komt echter niet alleen de beide leeftijdsgroepen ten goede, maar ook de samenleving in het algemeen. Dit contact draagt immers bij tot de totstandkoming van een stabiele, geïntegreerde samenleving, waar sociale cohesie de boventoon voert. Kortom, een samenleving voor alle leeftijden.

KIS-projectOp het niveau van de basisschool betekent dit dat ouderen en kinderen kennis, ervaringen, diensten en vaardigheden verwerven, delen en uitwisselen. Er wordt met andere woorden een leeromgeving geschapen waarin jong en oud van en met elkaar leren. Daarbij zijn wederzijds respect en waardering voor de verschillen tussen de generaties van belang.

Wat is het KIS-project?

KIS-project staat voor ‘Kinderen in Interactie met Senioren’. Het KIS-project is een ‘intergenerationeel’ samenwerkingsproject tussen Residentie Prinsenpark (woonzorgcentrum en residentiële ouderenvoorziening) gelegen in de D’Ierdstraat 11, 3600 in Genk en het 4de leerjaar van onze school.

Gedurende een week (meestal in de maand maart) gaan de leerlingen van het 4de leerjaar – in afwisselende groepen – activiteiten volgen en opzetten in het woonzorgcentrum. Voorafgaand aan dit bezoek worden al voorbereidende werken ontplooid. Zo krijgen een 20-tal senioren-vrijwilligers het peterschap toegewezen van twee of drie kinderen uit het vierde leerjaar van onze school. Tijdens de maand februari sturen de kinderen een briefje naar hun peter/meter waarin ze zichzelf voorstellen en al een foto meesturen. Enkele weken later reageren de senioren met een (gemeenschappelijk) briefje naar hun petekinderen.

Activiteiten

KIS-projectTijdens de projectweek zal één klasje in het woonzorgcentrum verblijven op maandag (hele dag) en dinsdagvoormiddag. Het andere klasje zal er zijn op woensdag en donderdag. Vrijdagnamiddag zijn beide 4de leerjaren op post voor een afscheidsfeestje met optreden van de kinderen.

KIS-projectDe leerlingen krijgen in de dagen dat ze actief zijn in het woonzorgcentrum onder meer een rondleiding in het Prinsenpark. Ze krijgen daarbij ook een blik ‘achter de schermen’ (keuken, logistiek, verpleegunit, badkamer met specifieke hulptoestellen,…). Ze krijgen (vrijwilligers) een prikje voor het aflezen van de bloedwaarden, hun bloeddruk wordt genomen,… Ze gaan op bezoek bij hun peter/meter en nemen een interview af over het schoolgebeuren vroeger. Ze nemen deel aan een turnles met de senioren. Ze volgen een personeelslid (naar keuze) bij zijn/haar dagelijkse bezigheden en trachten een handje toe te steken. Ze krijgen een lesje ‘rolstoelinitiatie’ en leren wat het is om met een ‘beperking’ (slecht zien, slecht horen, slecht gaan, pijn,…) door het leven te gaan. Ze gaan samen met de senioren kienen, knutselen of quizzen en zorgen voor de animatie op vrijdagnamiddag.

Basisdoelstellingen

  • KIS-projectExpertise overdragen
  • Zorg dragen voor elkaar
  • Sociale vaardigheden ontwikkelen
  • Mensen in hun eigenwaarde laten

Specifieke doelstellingen en voordelen – een ‘win-winsituatie’

Het is de uiteindelijke bedoeling dat in dit intergenerationeel project iedere deelnemer een bevredigende balans ervaart tussen ‘geven en nemen’. We kunnen spreken van een ‘win-winsituatie’ voor beide partijen. Jong en oud bieden elkaar iets aan, wisselen zaken uit zoals kennis, emoties, ervaringen,…

De kinderen leren omgaan met ‘ouder worden’ en de problemen die eruit voortspruiten (dementie, handicaps, gevoel van nutteloosheid, afscheid nemen,…) De kinderen ‘beleven’ de problematiek in plaats van erover te leren. Ze zijn emotioneel betrokken.

KIS-projectZe leren over ‘het leven’, een leerproces met een enorme maatschappelijke relevantie.

Tussen bepaalde kinderen en bewoners zal een warme vriendschap groeien (ontwikkelen sociaal gedrag).

De kinderen voelen zich verantwoordelijk en leren initiatief nemen.

De kinderen leren veel van en met de oudere mensen.

De kinderen leren dat ouderen erbij horen, dat ouderen gelukkig kunnen zijn en dat ouderen, net als andere mensen, leuk kunnen zijn (niet zielig hoeven te zijn).

KIS-projectDe ouderen hanteren een zorgzame rol. Bewoners van een woonzorgcentrum – en zeker dementerende ouderen – vertonen over het algemeen een zorg- en hulpvragende rol. Zij stellen zich passief en afhankelijk op. Hier hebben zij het gevoel dat zij een biedende, een hulpgevende rol krijgen. We merken dat de ouderen communicatiever worden, zij nemen deel aan activiteiten (die ze eerder soms links lieten liggen). De dagelijkse sleur en verveling worden doorbroken. Samen met de kinderen stroomt er energie naar binnen. Doodgewone oefeningen krijgen een extra dimensie door de aanwezigheid van de kinderen. De genegenheid en de vriendschap die tussen hen en de kinderen groeien, kunnen zorgen voor het doorbreken van het isolement en de vereenzaming. Via de kinderen is er contact met de buitenwereld en sluipt er nieuws naar binnen. Het zorgt voor nieuwe contacten met de tussengeneraties. Het kunnen doorgeven van hun levenservaring (cfr. interview) en kennis ten dienste van de jongeren geeft hen een gevoel van eigenwaarde.

Maar ook voor de betrokken beroepskrachten zijn er voordelen. De betrokken beroepskrachten genieten van de aanwezigheid van de andere doelgroep en van de nieuwe manier van werken. Vooral de afwisseling ervaren zij als prettig. Een intergenerationeel project leidt tot de verbreding van de professionele visie en de vaardigheden van de beroepskrachten. De begeleiders van de activiteiten en de leerkrachten leren van elkaar nieuwe werkwijzen, vaardigheden en activiteiten. Dit maakt het werk interessanter en afwisselender. Beroepskrachten van het woonzorgcentrum moeten nu uitgaan van wat senioren ‘te bieden hebben’ en voor een keer niet van ‘wat ze nodig hebben’. Dit kan meebrengen dat er nieuwe vaardigheden, inzichten en kennis ontwikkeld worden.

KIS-projectVoordelen voor de organisatie (zowel de school als het woonzorgcentrum) kunnen zijn:

  • Het verruimen van de mogelijkheden om kerntaken te vervullen.
  • Het krijgen van  nieuwe samenwerkingspartners in andere organisaties.
  • Het doorbreken van de traditionele ‘verkokering’, doorbreken van de fictieve ‘schoolmuur’,  betrekken van ‘externen’,  betrekken van de buurt,…